ر بررسي تسهيلات ارائه شده از سوي دولت به کشاورزان و تعيين روند توسعه اين تسهيلات؛
3. بررسي موضوع مورد مطالعه اين پژوهش در سطح ملي با هدف تحليل هاي مقايسه اي بين مناطق و شهرهاي مختلف.

منابع و مأخذ

1. افتخاري، ع. باقيداري، ح. و رضوي، ح. (1389) . راهبردهاي توسعه کارآفريني کشاورزي در مناطق روستايي، فصلنامه روستا و توسعه، شماره 13، پائيز 1389.
2. افراخته، ح، اسكندري ثاني، م، اسمعيل نژاد، م. (1388). “نقش قالي بافي در توسعة روستايي: مطالعة موردي كارگاه قالي بافي دهستان بالا ولايت کاشمر” فصلنامه روستا و توسعه، سال 12، شماره 1، بهار 1388 .
3. ازکيا، م. فيروزآبادي، ا. و رستمعليزاده، و. (1387). “نقش انجمنهاي زادگاهي در توسعه روستايي: مطالعه موردي دريانيهاي تهران”، فصلنامه روستا و توسعه، سال 11 ، شماره 4، زمستان 1387.
4. بنديويدوال، آورم (1374 ). برنامه ريزي توسعة نواحي روستايي:اصول، رهيافت ها و ابزارهاي تجزيه و تحليل اقتصادي تهران: وزارت جهاد سازندگي، مركز تحقيقات و بررسي مسائل روستايي.
5. باتملي، ترور. (1382). مؤسسات كشاورز- محور براي توسعة كشاورزي: فعاليت تعاوني ها در امور اعتبار، عرضه و بازاريابي ترجمة علي كمالي و همكاران. تهران: وزارت جهاد كشاورزي، مركز تحقيقات و بررسي مسائل روستايي.
6. برنامه عمران سازمان ملل متحد. (1377). دستور كار 21 . ترجمه حميد طراوتي و امير ايافت، تهران: سازمان حفاظت محيط زيست.
7. پاپلي يزدي، محمدحسين. (1382 ). جايگاه روستا در فرآيند توسعة ملي از ديدگاه صاحب نظران تهران: انتشارات مؤسسة روستايي ايران.
8. پرتي، جولز ان.(1381). بازآفريني كشاورزي، سياست ها و عمليات مناسب براي پايداري و خوداتكايي ترجمة عليرضا كاشاني. تهران: وزارت جهاد كشاورزي، مركز تحقيقات و بررسي مسائل روستايي.
9. تودارو، مايكل. (1377). توسعة اقتصادي در جهان سوم. ترجمة غلامعلي فرجادي. تهران: مؤسسة عالي پژوهش در برنامه ريزي و توسعه.
10. حافظنيا، محمدرضا. (1380). مقدمهاي به روش تحقيق در علوم اجتماعي، انتشارات سمت، تهران.
11. حسن زاده دلير، کريم. (1380). برنامه ريزي ناحيه اي. تهران: انتشارات سمت.
12. ديكسون، جان. (1382). “هدفگذاري خدمات كشاورزي براي نظام هاي مختلف بهره برداري جهت توسعة روستايي و كشاورزي پايدار در ايران”، ترجمه فاطمه نوروزيان. مجموعه مقالات اولين همايش نظامهاي بهره برداري كشاورزي در ايران (چالش ها راهحلها). تهران: وزارت جهاد كشاورزي، معاونت ترويج و نظام هاي بهره برداري با همكاري مؤسسة فرهنگي- هنري شقايق روستا ).
13. رضواني، محمدرضا. ( 1383). مقدمه اي بر برنامه ريزي توسعة روستايي در ايران. تهران: قومس.
14. رضواني، محمدرضا. (1381). برنامه ريزي توسعه روستايي، مجله دانشکده ادبيات و علوم دانشگاه تهران، زمستان 1381.
15. رضوي، ح. و عليني، م. (1369). جهاد سازندگي و رويکرد فقرزدايي، مجموعه مقالات نقش جهاد سازندگي در بخش کشاورزي و توسعهي روستايي، مرکز تحقيقات و بررسي مسائل روستايي، 14-5 .
16. سازمان حفاظت محيط زيست (1381). گزارش اجلاس جهاني توسعة پايدار ژوهانسبورگ تهران: سازمان حفاظت محيط زيست.
17. سازمان حفاظت محيط زيست. (1378). برنامة عزم ملي براي حفاظت از محيط زيست تهران: سازمان حفاظت محيط زيست.
18. سپهردوست، حميد. (1387). “بررسي عملکرد دولت در توسعة اقتصادي- اجتماعي روستاهاي استان همدان “، فصلنامه روستا و توسعه، سال 12 ، شماره 2.
19. شايان. ح ، بوذر جمهري، خ و ميرلطفي، م .(1389). بررسي نقش کشاورزي در توسعه روستايي ، مجله جغرافيا و توسعه ناحيه اي ،شماره 15، پاييز و زمستان 1389.
20. سازمان برنامه و بودجه. (1374). گزارش توسعة انساني 1994. ترجمة قدرت الله معمارزاده . تهران: سازمان برنامه و بودجه.
21. شكويي، حسين. (1384). انديشههاي نو در فلسفة جغرافيا: فلسفههاي محيطي و مكتبهاي جغرافيايي (جلد دوم). تهران: گيتاشناسي.
22. شفرد، آندرو. (1379). توسعة پايدار روستايي ترجمة محمود حسيني. تهران: دانشگاه تهران.
23. شريعتي، محمدتقي. (1381). انگاره ي جديد در تحول کشاورزي و توسعه ي روستايي، اطلاعات سياسي اقتصادي، شماره ي 164-163 ، 243-238 .
24. شهبازي، اسماعيل. (1376). توسعه و ترويج روستايي، دانشگاه تهران.
25. قنبري، ي. و برقي، ح. (1387) . چالش هاي اساسي در توسعه پايدار کشاورزي ايران، نشر راهبرد ياس ، شماره 16 ، زمستان 1387.
26. قره باغيان، مرتضي. (1373). اقتصاد رشد و توسعه (جلد دوم): تهران: نشر ني.
27. فداکار داوراني، م. و سام آرام، ع. ( 1388). “نقش قنات در توسعة پايدار روستايي”، فصلنامه روستا و توسعه، سال 13 ، شماره 2، تابستان 1388 .
28. قاسمي، امير. (1382). “توجه به نقش مهم بخش كشاورزي در رونق اقتصادي و ايجاد شغل يك ضرورت است”. روزنامة همشهري سال 11 ، شمارة 3168 (سه شنبه 25 شهريور 1382 ).
29. كامران، فريدون. ( 1377 ). توسعه و برنامهريزي روستايي. تهران: آواي نور.
30. كلانتري، خليل. (1380). برنامهريزي و توسعة منطقه اي (تئوريها و تكنيكها). تهران: خوشيبين.
31. كهرم، اسماعيل. (1375 ). چهارچوب استراتژ ي ملي محيط زيست و توسعة پايدار در جمهوري اسلامي ايران. تهران: سازمان حفاظت محيط زيست.
32. گريفين، ك. و جيمز، ج. (1368). انتقال به توسعة عادلانه، سياستهاي اقتصادي براي تغيير ساختاري در كشورهاي جهان سوم ترجمة محمد رضا رفعتي. تهران: وزارت امور خارجة جمهوري اسلامي ايران، دفتر مطالعات سياسي و بين المللي.
33. کريم، م. و هاشمي، ا. (1387). ” نظرسنجي از روستاييان در مورد چالشهاي توسعة پايدار روستايي: مطالعة موردي دهستان ساروق، شهرستان اراک”، فصلنامه روستا و توسعه، سال 12، شماره 2، تابستان 1387 .
34. ملور، جان ويليام. (1383). ” توسعة كشاورزي در ايران: تعامل هدف ها و راهبردها”. فصلنامه اقتصاد كشاورزي و توسعه. سال 12، شماره 45.
35. مطيعي لنگرودي، حسن. (1382). برنامه ريزي روستايي با تأكيد بر ايران. مشهد: جهاد دانشگاهي.
36. موحديان عطار، محسن. (1386). ” مصاحبه مطبوعاتي رئيس سازمان نظام مهندسي كشاورزي و منابع طبيعي كشور “. فصلنامه نظام مهندسي كشاورزي و منابع طبيعي سال 4، شمارة 16.
37. مقصودي، اميد. (1372). ” تكنيك هاي كاربردي در سنجش سطح توسعة مناطق”. قابل دسترسي در http://dehati59.blogfa.com/post-30.aspx :
38. مولايي هشتجين، نصرالله. (1382). “الگوي بهينه براي برنامهريزي توسعة خدمات روستايي در ايران (مطالعه موردي: جنوب استان اردبيل”. فصلنامه تحقيقات جغرافيايي. سال 18، شماره 3
39. مطيعي لنگرودي، ح. و اردشيري، ع. (1385). پيامدهاي ايجاد صنايعفرآوري محصولات کشاورزي در توسعه روستايي، بخش مرکزي آمل، فصلنامه تحقيقات جغرافيايي. سال 4؛ شماره 61.
40. مرکز تحقيقات و بررسي مسائل روستايي. (1379). گزارش وضع موجود مناطق روستايي کشور، – مؤسسهي توسعهي روستايي ايران، گزارش هم انديشي توسعهي روستايي، همايش چالشها و چشم اندازهاي توسعه ايران، محور شمارهي 24، مؤسسهي عالي آموزش و پژوهش مديريت و برنامه ريزي کشور، 1381 .
41. ملور، جي. (1383). “توسعة کشاورزي در ايران، تعامل هدف ها و راهبرد ها “. فصلنامه اقتصادي کشاورزي و توسعه سال 12 ، ش 4 .
42. مطيعي لنگرودي، سيدحسن. (1384). توسعه روستايي مبتني بر پايداري کشاورزي، فصلنامه تحقيقات جغرافيايي ، شماره 85..
43. نوري زمان آبادي، ه و اميني فسخودي ، ع . (1386). سهم توسعه کشاورزي در توسعه روستايي ، مجله علوم کشاورزي ، دوره 2-38 ، شماره 2.
44. نصيري، حسين . (1379). توسعة پايدار، چشم انداز جهان سوم تهران: فرهنگ و انديشه.
45. هزارجريبي، جعفر. (1384). كارآفريني تهران: پژوهشكدة امور اقتصادي.
46. هانت، دايانا (1376)، نظريه هاي اقتصاد توسعه ترجمة غلامرضا آزاد ارمكي. تهران:نشر ني.

47. Adams, W. M. (1990), Green Development: Environment and ustainability in the Third World. London: Rutledge.
48. Albert, H. (2000), Agricultural Service Systems: A Framework for Orientation. Eschborn: Deutsche Gesellschaft für Technische Zusammenarbeit (GTZ).
49. APO (2005), “APO study meeting on enhancing food certification systems for better marketing”. 7-12 February 2005, Islamabad, Pakistan. Available on: http://www.apo-tokyo.org/projreps_acd/12_04-AG-GESEM- 15.
50. Baylis, Kathy. (2008), agri-environment policies in the EU and united states: A comparison Ecological Economics, volume 65, pp.753-764.
51. Beauford, E. Y. (1989), “Revitalizing rural America: focus on rural youth”. Southern Rural Sociology, Vol.6.
52. Brouwer, C. (2004), Sustainable Development: Exploring the Contradictions. New York: Methuen.
53. Carney, D. (1998), Changing Public and Private Roles in Agricultural Service Provision. London:Overseas Development Institute ACIP.
54. Dixon, Chris. (1991), Rural Development in Third World. London: Routledge.
55. Doppler, W. and Calatrava, J. (2000), “Technical and social approaches for sustainable rural development”. Proceedings of the Second European Symposium of the Association of Farming Systems Research and Extension in Granada, Spain. Weikersheim (Germany): Markgraf Verlag.
56. Heriot, Kirk C. and Campbell, Noel D. (2002), “A new approach to rural entrepreneurship: a case study of two rural electric cooperatives”.Available on: http://usasbe.og /knowledge/ proceedings /proceedingsDocs/ USASBE 2005 PROCEEDINGS-hERIOT%2030.pdf.
57. Huppert, W. and Urban, K. (1998), “Analysing service provision- instruments for development cooperation illustrated by examples from irrigation”. Schriftenreihe der GTZ, No. 263. Wiesbaden (Germany): Universum Verlag.
58. Jones, J. G. W. and Street, P. R. (1990), Systems Theory Applied to Agriculture and the Food Chain. London and New York: Elsevier Applied Science.
59. Kayne, J. (2002), “Discussion starter: decoding the entrepreneurship Genome”. In: National Center for Rural Entrepreneurship (ed.) Rural America. Washington, D. C.: National Center for Rural Entrepreneurship.
60. Lai, K. C. and Cistulli, V. (2005), Decentralization and Agricultural Development, Decentralization of Agricultural Services. Rome: FAO.
61. Meyer, R. L. and Larson, D. W. (1996), Issues in Providing Agricultural Services in Developing Countries. Columbus, Ohio: Rural Finance Program, Department of Agricultural Economics, The Ohio State University.
62. Montesi, L. (1996), “Case studies on the organization and management of agricultural services to small farmers in Albania: general conceptual framework”. Rural Institutional and Participation Services. Rome: FAO, Rural Development Division.
63. Pample, w (2007), cooperation and Rural development in Gambia. Newyork Macmillan.
64. Pattanapant, A., & Shivakoti, G.P. (2009), Opportunities and Constraints of Organic Agriculture in Chiang Mai Province, Thailand, Asia-pacific Development Journal, 16(1), 115-147.
65. Pretty, Jules N. (1995),

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید